ramazan bayramınız kutlu olsun

Dünyada Doğum ve Ölüm (İlginç bir site)

Az önce arkadsımın ban paylaştıgı siteyi sizinle paylaşmak istedim.Sitede olay anladıgım kadarı ile ülkelerin nufusları ile birlikte ortalamaya göre belli süreler dahilinde ölüm ve dogum belirtileri olan işaretlerin olması neyse lafı uzatmadan sizi siteye alalım,Bu arada temamızda değişikliğe gittim önceki tema yaklaşık 6 ay kullanmıştım,bakalım bu nekadar gidecek bizlere göreceğiz.

Buradan breathingearth.net
Değerli ziyaretçilerimizden yapılan yorumlar ve gelen mailler  dahilinde burs istemektedirler.Site olarak burs vermiyor sizin burs bulmanızı kolaylaştırıyoruz.Bende öğrenci olmam nedeniyle bende burs aramaktayım:)

3Ds MAX Sistem Gereksinimi

Yazılım

32-bit sürüm için işletim sistemi;

Microsoft® Windows Vista™

Microsoft® Windows® XP Professional (SP2 ve üstü)

64-bit sürüm için işletim sistemi;

Microsoft Windows Vista Microsoft Windows XP Professional x64

Diğer yazılımlar

Microsoft® Internet Explorer 6 veya üstü DirectX® 9.0c (gerekli), OpenGL® (opsiyonel) *3ds Max 2008’in bazı özellikleri Shader Model 3.0 destekli grafik donanımı ile bereber kullanılabilir. (Pixel Shader and Vertex Shader 3.0). Grafik donanım üreticisinin Shader Model 3.0 desteklediğini kontrol ediniz. Donanım 32-bit sürüm için minimum; Intel® Pentium® IV or AMD Athlon® XP veya üstü işlemci 512 MB RAM (1 GB önerilir) 500 MB boş sabit-disk alanı (2 GB önerilir) 3 boyut hızlandırıcılı OpenGL veya Direct3D desteği sağlayan grafik kartı Microsoft Windows IntelliMouse® uyumlu işaretleme cihazı DVD-ROM sürücüsü Not: Windows işletim sistemi çalıştıran Intel işlemci kullanan Apple® bilgisayarlar desteklenmez. 64-bit sürüm için minimum; Intel® EM64T, AMD Athlon® 64 veya üstü , AMD Opteron® işlemci 1GB RAM (4 GB önerilir) 500 MB boş sabit-disk alanı (2 GB önerilir) 3 boyut hızlandırıcılı OpenGL veya Direct3D desteği sağlayan grafik kartı Microsoft Windows IntelliMouse® uyumlu işaretleme cihazı DVD-ROM sürücüsü

Dünyamızın Sesi

Bilim adamları Dünya’nın dönerken çıkarttığı sesleri kaydetti.

Dünya’nın dönerken çıkarttığı sesler NASA tarafından kaydedildi. Bilim adamları keşifte sınır tanımıyor. Gökyüzünün farklı katmanlarında, Dünya’nın dönerken çıkardığı seslerin yanısıra, yeryüzünden gönderilen, bir kısımının uzaylılar için gönderildiği tahmin edilen radyo sinyalleri de yer alıyor. Mevcut sitede 

Sevgililer günü için çiçeklerin dilleri

• Pembe Renk Şefkat
• Altın Sarısı Sevinç Bolluk
• Beyaz Renk Saflık Temizlik
• Kırmızı Renk Aşk
• Mavi Renk Yumuşak Huylu
• Kahverengi Geçmiş
  
• Yeşil Renk Ümit ve Istikbal
• Siyah Renk Üzüntü
• Mor Renk
  
• Gri Melankoli

AÇELYA
Nefse hakimiyet.
AÇELYA(HİNT)
“Gerçek şu ki herşey bitti!..Seni artık sevemiyorum…”

Davos moderatörü David Ignatius kim?

http://en.wikipedia.org/wiki/David_Ignatius

Türkiye’nin 5 yıllık istihdam sonuçları

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının verilerine göre, son 5 yılda 28 iş kolunun 25′inde istihdam arttı. İstihdamın en çok arttığı iş kollarının başında ”gemi”, ‘’sağlık”, ”gazetecilik” ve ”ardiye ve antrepoculuk” geliyor.

İstihdamın en çok arttığı iş kollarının başında ”gemi” iş kolu geliyor. Son dönemde Tuzla Tersaneler Bölgesi’nde artan kapasite ve ölümlü iş kazaları ile gündeme gelen iş kolunda, 2003 yılının Temmuz ayında 9 bin 930 kayıtlı işçi bulunurken bu sayı bu yılın Temmuz ayında 18 bin 976′ya yükseldi. Bu dönemde iş kolundaki istihdam artış oranı yüzde 91′i buldu.

İstihdamın en fazla arttığı ikinci iş kolu ise ‘’sağlık”. İş kolunda Temmuz 2003′te 59 bin 288 kişi istihdam edilirken, bu sayı 2008 yılının aynı ayında 98 bin 688′e ulaştı. İş kolundaki istihdam artış oranı 66,4′e ulaşırken, son dönemde özel sektörün sağlık alanında yoğunlaşan yatırımlarının bu artışın en önemli nedenlerinden biri olduğu belirtiliyor.

”Gemi” ve ‘’sağlık”tan sonra son 5 yıllık dönemde istihdamın en fazla arttığı iş kolları, yüzde 59,8′lik oranla ”gazetecilik” ve yüzde 57,2′lik oranla ”ardiye ve antrepoculuk” olarak sıralanıyor.

İstihdamın arttığı iş kolları arasında ”madencilik”, ”petrol, kimya ve lastik”, ”gıda sanayi”, ”dokuma”, ”deri”, ”ağaç”, ”kağıt”, ”basın ve yayın”, ”banka ve sigorta”, ”çimento, toprak ve cam”, ”metal”, ”inşaat”, ”enerji”, ”kara taşımacılığı”, ”deniz taşımacılığı”, ”hava taşımacılığı”, ”haberleşme”, ”eğlence yerleri”, ”milli savunma” ve ”genel işler” bulunuyor.

-EN BÜYÜK GERİLEME DEMİRYOLLARINDA-

Öte yandan, bazı iş kollarında 2003-2008 yıllarına kapsayan dönemde istihdam oranlarında azalma yaşandı.

İstihdamın en fazla gerilediği iş kollarının başında ise ”demiryolu taşımacılığı” geliyor. İş kolunda 2003 yılı Temmuz ayında 36 bin 111 kayıtlı işçi bulunurken bu sayı geçen yıllarla birlikte 26 bin 525′e geriledi. İş kolunda istihdamdaki gerileme yüzde 26,5′i buldu.

İstihdamdaki bu daralma, iş kolunda örgütlü bulunan tek sendika olan Demiryol-İş tarafından çeşitli vesilelerle hazırlanan raporlara da yansıdı. Sendikanın, TCDD İşletmesi Genel Müdürlüğünün yeniden yapılandırılmasına yönelik yasal hazırlıklarla ilgili hazırladığı raporda, iş kolundaki istihdam daralmasına dikkat çekildi.

TCDD’nin, 2007 yıl sonu itibariyle geçici işçiler hariç 35 bin 665 çalışanı bulunduğu ifade edilen raporda, 1992 yılından bu yana personel alımının durdurulması nedeniyle kurumun iş gücü seviyesinde önemli oranda azalma yaşandığı belirtildi.

İstihdamın azaldığı diğer iş kollarında ise yüzde 14,5 ile ”tarım ve ormancılık, avcılık ve balıkçılık”, yüzde 3,6 ile ”şeker”. Bu iş kollarında istihdamın gerilemesi, tarımsal faaliyetlerin ekonomideki ağırlığının azalması ve özelleştirme uygulamalarına yönelik hazırlıklarla açıklanıyor.

-İŞ KOLLARI VE İSTİHDAMDAKİ DEĞİŞİM-

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının, 2003-2008 yıllarının Temmuz aylarında yayımladığı ”İşkollarındaki İşçi Sayıları ve Sendikaların Üye Sayılarına İlişkin İstatistikleri Hakkında Tebliğlerde” yer alan verilere göre, iş kolları itibariyle Temmuz 2003 ve Temmuz 2008′deki kayıtlı işçi sayıları ile istihdamda yaşanan değişim oranları şöyle:

İş Kolları	İşçi Sayısı Temmuz 2003	İşçi Sayısı Temmuz 2008	Değişim Oranı (yüzde)
Tarım ve Ormancılık, Avcılık ve Balıkçılık	114.144	97.542	-14,5
Madencilik	121.124	137.726	13,7
Petrol, Kimya ve Lastik	213.531	245.121	14,8
Gıda Sanayi	328.060	369.633	12,6
Şeker	27.457	26.467	-3,6
Dokuma	568.098	592.640	4,3
Deri	77.211	91.997	19,1
Ağaç	78.942	93.622	18,5
Kağıt	29.715	36.277	22
Basın ve Yayın	41.550	48.657	17,1
Banka ve Sigorta	124.678	161.130	29,2
Çimento, Toprak ve Cam	140.020	172.511	23,2
Metal	575.736	675.482	17,3
Gemi	9.930	18.976	91
İnşaat	683.893	769.923	12,5
Enerji	133.294	153.124	14,8
Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar*	478.936	436.794	—-
Kara Taşımacılığı	104.808	139.671	33,2
Demiryolu Taşımacılığı	36.111	26.525	-26,5
Deniz Taşımacılığı	39.115	48.748	24,6
Hava Taşımacılığı	27.442	32.240	17,4
Ardiye ve Antrepoculuk	20.347	31.990	57,2
Haberleşme	40.785	49.120	20,4
Sağlık	59.288	98.688	66,4
Konaklama ve Eğlence Yerleri	272.996	329.123	20,5
Milli Savunma	27.967	30.722	9,8
Gazetecilik	9.955	15.916	59,8
Genel İşler	396.825	484.058	22

*Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar iş kolundaki Temmuz 2003 istatistiğine ilişkin itiraz üzerine, mahkemenin verdiği ihtiyati tedbir kararı gereğince Ocak 2003 istatistikleri yayımlanmaktadır. Bu nedenle istihdamdaki değişim oranına ilişkin değerlendirmede iş kolu dikkate alınmamıştır.

(aa)

kaynak:http://www.haber7.com/haber/20081208/Turkiyenin-5-yillik-istihdam-rakamlari.php

Yoksulluk ve Çocuklar Üzerindeki Etkisi | Poverty and Effect over the children

Türkiye’deki çocuklarda yoksulluk ve sağlık sorunları

Birleşmiş Milletler Gelişim Programı (UNDP) İnsani Gelişim Raporu’na (2002) göre, Türkiye’deki insanların yüzde 2.4′ü günde 1 dolardan az, yüzde 18′i ise günde 2 dolardan az gelire sahiptir(18).

Son ekonomik krizdeki yoğun yoksullaşma dalgasını bir kenara bıraksak bile bu rakamlara göre nüfusumuzun (dolayısıyla çocukların da) en az yüzde 20’si yoksuldur.

Bu ortalama yoksulluk oranı, bölgeler arasındaki eşitsizliği yansıtmamaktadır. Devlet Planlama Teşkilatının (DPT) 1997 verilerine göre yoksulluk en fazla olduğu bölge Anadolu’nun doğusudur(19).

1998 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması’na göre Türkiye’deki beş yaş altındaki çocukların yüzde 8′nin ağırlığı yaşına göre düşüktür, bir başka deyişle beslenme yetersizliği göstermektedir(20).

DPT verilerine göre ise, yoksullukla doğru orantılı olarak doğu bölgesinde beş yaş altı beslenme yetersizliği oranları yüzde 25′e kadar çıkabilmektedir(19).

Türkiye’de beş yaş altındaki çocukların yüzde 16’sının boyu yaşına göre kısadır(20). Türkiye’de kronik malnütrisyon sıklığı ile yoksulluk arasında güçlü bir bağ vardır; doğu bölgesindeki çocuklarda yüzde 30′a kadar çıkabilmektedir(20).

Türkiye’de yoksulluğun çocuk sağlığı üzerine etkilerini doğu ve batı bölgeleri arasındaki farklılıklarda çok açık olarak izlemek olanaklıdır. Çalışmalar, batı bölgelerinde de geliri düşük olan bebeklerin doğumda daha düşük ağırlıkta olduğunu ve bu farklılığın bebeklik dönemi boyunca sürdüğünü kanıtlamıştır(21). Diğer bir deyişle, anne karnındaki eşitsizlik doğduktan sonraki dönemde de sürmektedir.

Daha önce değinildiği gibi yoksulluğun en önemli etkilerinden birisi annelerin yetersiz beslenmesidir ve bu durum bebeklerin yetersiz beslenmesi ile doğrudan ilişkilidir.

DSÖ, dünyanın geri kalmış bölgelerinde doğurganlık çağındaki kadınların yüzde 27-51′nin yetersiz beslendiğini ve bunun da başta düşük doğum ağırlığı olmak üzere bebeklerin sağlığını doğrudan etkilediğini belirtmektedir. Bir başka deyişle, yoksulluk kadınların beslenmesini bozarak bebeklerin negatif bir bilanço ile yaşama başlamalarına neden olmaktadır.

Dünyada her yıl 20 milyon çocuk 2500 gramın altında -yani düşük doğum ağırlığıyla- doğmakta, bu doğumların da yüzde 90′ı gelişmekte olan ülkelerde olmaktadır(2).

Düşük doğum ağırlığı ile prematüre doğum, anne karnında gelişme geriliği arasında kuvvetli bir paralellik söz konusudur ve bu durum bebeklerin uzun dönemli sağlıklarını olumsuz etkilemektedir. Düşük doğum ağırlığı, erken ve geç yenidoğan ölümlerinin en önemli bir nedeni olduğu gibi, erken bebeklik dönemi malnütrisyonu, yeni-doğan enfeksiyonları, nörolojik gelişim bozukluğu, büyüme yetersizliği ve son zamanlarda üzerinde önemle durulan erişkin yaştaki kronik hastalıklar (tip 2 diyabet, obesite gibi) için de hazırlayıcı rol oynamaktadır.

Gelişmekte olan ülkelerde yenidoğan dönemindeki ölümlerin en önemli nedenleri arasında enfeksiyonlar (yüzde 42), doğum asfiksisi ve travması (yüzde 32), konjenital anomaliler ve prematürelik sayılmakta; bütün bu nedenlerin yoksullukla güçlü bağları bulunmaktadır(22).

UNDP 2002 verilerine göre, Türkiye’deki doğumların yüzde 20’si eğitilmiş sağlık personeli tarafından yapılmamakta ve bebeklerin en az yüzde 15′i düşük doğum ağırlığı ile doğmaktadır.

Türkiye’de, doğrudan yoksulluk yanında temel sağlık hizmetleri ağının giderek güçsüzleşmesi nedeniyle gebe izlemi yetersiz yapılmakta, ülkemizin doğu bölgesinde doğum öncesi bakım alamayan gebe oranı yüzde 62′ye kadar yükselmektedir.

Türkiye’de sağlık kuruluşu dışında doğum yapan kadınların yüzdesi doğu/batı arasında 1988′de 2.3 kat farklı iken 1998′de bu oran 4.2 kat olmuş; doğum öncesi bakım almayan gebe oranı ise 1993′te 4.1 iken 1998′te 4.4 kat farklılık göstererek sağlık hizmetlerinde gözlenen bu tablonun giderek daha da kötüye gittiğini göstermektedir(23).

Yoksulluk ve çocuk ölümlülüğü

Yoksulluğun en önemli sonucu bebek ve çocuk ölümlerini arttırmasıdır. Bebek ölümleri, insani gelişimi ve sosyal farklılıkları yansıtan anahtar parametre olarak kabul edilmekte ve yoksulluğun bebek ölüm hızında dört kata varan farklılıklar yarattığı bilinmektedir(4).

Yoksulluğun bebek ve çocuk ölümler üzerinde etkisi yetersiz beslenme, enfeksiyon hastalıklarının yaygınlığı, temiz içme suyu ve kişisel hijyen sorunu, kalabalık aile yaşamı ve sigara içimi gibi olumsuz ev içi fiziksel ortam gibi faktörlere bağlıdır.

Yoksulluğun çocuk ölümlerini arttırmasının bir diğer nedeni de çocukların ev dışında ve güvenli olmayan ortamlarda geçen zamanlarının fazla olması nedeniyle “kazalara” bağlı ölümlerin yüksek olmasıdır. Benzer şekilde yoksulların evlerinin küçük ve “düzensiz” olması nedeniyle ilaç zehirlenmeleri daha sık görülmektedir.

Türkiye’de UNDP 2002 Raporu’na göre bebek ölüm hızı yüzde 38, beş yaş altı çocuk ölüm hızı ise yüzde 45′dir(18). Otuz yıl önce (1970) bebek ölüm hızının yüzde 150, beş yaş altı çocuk ölüm hızının yüzde 205 olduğu düşünüldüğünde Türkiye’de çok önemli bir ilerleme sağlandığı görülmektedir.

Bununla birlikte aynı ilerleme bebek ve çocuk ölümlerinin bölgelere (dolayısıyla sosyekonomik farklara) göre eşitsizliğinin azaltılmasında sağlanamamıştır.

Hacettepe Nüfus Etütleri Enstitüsü’nün beş yıl aralarla yaptığı “Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması” Türkiye’nin nüfus yapısı, doğurganlığı etkileyen faktörler, annelerin beslenme durumu, bebek ölüm hızın, aşılama oranları gibi dizi konuda uzun zamandır bilimsel güvenirliliği yüksek veriler sağlamaktadır.

1998 araştırmasının bizce en önemli yanını ise, toplumsal eşitsizliklerin ve bölgesel sorunların çocuklar üzerindeki dramatik etkisini ortaya koyması oluşturmaktadır.

1998 Araştırması Doğu bölgesinde 1993-1998 döneminde bir önceki beş yıla göre hem bebek ölüm hızının hem de beş yaş altı çocuk ölüm hızının ilk kez arttığını göstermektedir(20,25).

Türkiye’deki bebek ölüm hızı 1993′den 1998′e yüzde 53′den yüzde 43′e düşmüştür. Bölgelere göre bakıldığında bebek ölüm hızı en çok orta Anadolu bölgesinde (yüzde 58′den yüzde 42′ye) azalmıştır.

Buna karşın Doğu Bölgesinde bebek ölüm hızı 1993′de yüzde 60 iken, 1998′de yüzde 61.5 olmuştur. Bebek ölüm hızı bakımından Türkiye ortalaması ile Doğu arasındaki fark yüzde 7′den 1998′de yüzde 19′a yükselmiştir.

Benzer şekilde beş yaş altı çocuk ölüm hızı Türkiye genelinde yüzde 61′den yüzde 52′ye düşerken Doğu bölgesinde ise yüzde 70′den yüzde 76′ya yükselmiştir. Böylece beş yaş altı çocuk ölüm hızı bakımından Türkiye-Doğu farkı yüzde 9′dan, 1998′de yüzde 24′e yükselmiştir.

Bebek ölüm hızındaki bu artış, son 10 yılda yaşanan göç ve işsizliği, dolayısıyla artan yoksulluğu yansıtmaktadır.

Yoksulluk ve çocuklarda morbidite hızlarına etkisi

Yoksulluğun dolaylı etkilerinin başında ailenin genel “tükenmişliği” ve eğitimsizliği nedeniyle çocuklarındaki hastalık bulgularını erken fark edememesi veya önemsiz bulması ve esas önemlisi yoksulluk nedeniyle sağlık kuruluşlarına geç getirmesi veya hiç getirmemesidir.

Yakın zamanda yapılan bir araştırma, Diyarbakır’da yaşayan çocukların yüzde 62’sinin babasının işsiz olduğunu, yüzde 80′inin ekonomik yetersizlik nedeniyle doktora getirilemediğini göstermektedir(26).

Daha önce değinildiği gibi, yoksulluk çocuklardaki hastalık sıklığını arttırırken, bu kez aileler yoksulluk nedeniyle zamanında ve yeterli sağlık hizmetine ulaşamamaktadır. Resmi verilere göre toplumun yüzde 80′i sağlık güvencesi kapsamında görülmektedir; ama özellikle doğuda ve kentlerin varoşlarında sağlık güvencesi oranı yüzde 50′nin altındadır.

Kocaeli Tıp Fakültesi Çocuk Kliniğine Ekim 2002 itibarıyla bu yıl yatan 986 çocuğun 413′ünün yeşil kart sayesinde hastaneye yatabilmiş olması, Türkiye’nin görece gelişmiş bir bölgesinde bile “Yeşil Kart”ın ne kadar önemli bir işlev gördüğü göstermektedir.

Yoksulluk kronik hastalığı olan aileler için çok daha büyük bir sorundur. Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde çocuk nefroloji uzmanı olarak bir süre çalışan Doç. Dr. Zelal Bircan’ın bölgedeki kronik böbrek hastası çocuklarla ilgili gözlemleri yoksulluğun yarattığı çaresizliği yeterince anlatmaktadır:

“Diyarbakır ve çevresindeki illerden gelen hastaların geçerli bir sağlık sigortasının olmaması, zaten zorlu bir savaşımı gerektiren kronik böbrek yetmezliğini daha da dayanılmaz bir hale getirmekte ve aileler çaresizlik içinde çocuklarını tedavi ettirmeden taburcu ettirmektedir. Bu durum hastalara hizmet veren sağlık personelini de olumsuz etkilemektedir” (27).

Antalya’da yapılan bir vaka kontrol araştırmasında babanın ücretli, maaşlı veya işsiz olmasının ishali 4.5 kat, kişi başı gelirinin düşük olmasının 5.0 kat arttırdığı bildirilmiştir(28).

Yoksulluğun çocukların davranışları ve entelektüel gelişimleri üzerine etkileri

Yoksulluğun iyi bilinen etkilerinden birisi de çeşitli psikososyal sorunlara yol açmasının yanı sıra zihinsel gelişmeyi olumsuz etkilemesidir. Bunun hem biyolojik hem de ev içi ortamına ait nedenleri vardır.

Öncelikle kronik açlığın gelişmekte olan beyin dokusunu olumsuz etkilediği bilinmektedir. Bunun yanında yoksul çocukların merkezi sinir sistemine zararlı toksik maddelerle (kurşun ve böcek ilaçları vb.) karşılaşma riski daha fazladır.

Bazı araştırmacılar, çocukluk çağı boyunca gelişmeye devam eden beyin bölümünün yoksulluğa eşlik eden stres, kronik açlık, sigara tüketimi, demir eksikliği, kötü çevre koşulları gibi faktörler tarafından olumsuz etkilenebileceğini ileri sürmektedirler(30-34).

Güney Afrika’da beslenme yetersizliği olan çocukların MRI görüntülerinde, açlığa bağlı olarak beyin dokularının küçüldüğünü ve 90 günlük beslenme sonrası belirgin iyileşme olduğu gösterilmiştir(5).

Demir eksikliği yoksul çocuklarda sık görülen bir sorundur ve uzun süren demir eksikliğinin entellektüel gelişmeyi olumsuz etkilediği, bunun geri dönüşsüz olabileceği ve ağır demir eksikliğinin hafif derecede mental geriliğe neden olduğu bilinmektedir.

Yoksulluğun ve açlığın biyolojik etkileri kadar psikososyal ve davranışsal etkileri de önemlidir ve bu konuda geniş bir literatür vardır(30-34).

Araştırmalara göre yoksul ailelerin çocuklarında “saldırganlık”, “hiperaktivite” ve “huzursuzluk” sık görülen özelliklerdir. Bu çocuklar huzursuz ruh halleri ve yorgunlukları nedeniyle başka çocuklarla birlikte olmakta güçlük çekerler. Yoksul çocuklar arasında depresyon ve intihar girişimi daha fazladır ve bu nedenle ruh sağlığı kliniklerine daha sık başvurmaktadırlar.

Yoksul çocukların algılama fonksiyonlarında ve öğrenme kapasitelerinde azalma bildirilmekte, bu çocukların testlerde düşük skor yaptıkları ve okul başarılarının düşük olduğu gözlenmektedir. Hem davranış sorunları hem de sık hastalanma nedeniyle okula gidemeyen yoksul çocuklar arasında sınıfta kalma ve okul idaresi tarafından cezalandırılma oranı yüksektir.

Pagerank kıpırdaması

Google sonunda terakki‘ye uğradı ve Pagerank 3 belirledi.Yeni blog oldugu için (yaklaşık 2 ay) iyi oldugunu düşünüyorum.Google için haftalık pagerank uygulaması başlatacak gibi görünüyor ama bilemem bu google ne yapsa yeridir.Elbet bu bana hırs vermeli ve PR4 veya PR5 yolunun yolcusu olmalıyım.Bu arada doğumgünün kutlu olsun Google

Avrupadaki En kurak 10 kentten 6’si Türkiye’de

Avrupa kentlerindeki yaşam kalitesini incelerken kentleri iklim yönünden de ele alan Eurostat, en az yağmur alan 10 kent arasında İzmir, Manisa, Adana, Antalya, Konya ve Gaziantep’i sıraladı.

Portekiz’in Faro kenti sıralamada en kurak kent olarak ortaya çıkarken, Faro’yu sırasıyla İzmir, Portekiz’in Setubal, Yunanistan’ın başkenti Atina, Manisa, Adana, Antalya, Lefkoşa, Konya ve Gaziantep takip etti.

En çok yağmur alan 10 kent sıralamasında İngiliz ve İrlanda kentleri ilk onda çoğunlukta yer aldı, ancak ilk iki sırayı Alman kentleri Halle a. d. Saale ve Köln öne çıktı.

NÜFUS ARTIŞI

Avrupa kentlerinin nüfus artışı bakımından da istatistiklerini yayımlayan Eurostat, nüfus artışının en hızlı olduğu 10 kent içinde 5 Türk kentini sıralandı.

Hollanda’nın Almere kentinin bu konuda başı çektiği listede, Van 2′inci, Antalya 4′üncü, İstanbul 8′inci, Erzurum 9′uncu ve Bursa 10′uncu sırada yer aldı.

Nüfus artışının en az olduğu 10 ülkenin 3′ünü ise Rumen kentleri oluştururken, bu listede başı Slovenya’nın Maribor kenti başı çekti.

YAŞ GRUPLARINA GÖRE NÜFUS

Kentlerin yaş gruplarına göre nüfusu göz önüne alındığında ise en yaşlı nüfusun İtalya’da olduğu, bu sıralamada 10 kentten 9′unu İtalyan kentlerinin oluşturduğu belirtildi.

0-14 yaş grubunun nüfusa oranı göz önüne alındığında en genç nüfusun da Hollanda’nın Almere kentinde olduğu, iki İngiliz kentinin bunu takip ettiği ifade edilirken, çoğu kentlerde nüfusun büyük bölümünü 0-14 yaşın oluşturduğu Türkiye’nin bu listenin dışında bırakıldığı kaydedildi.

Eurostat’ın raporunda, “Türkiye 0-14 yaş listesine dahil edilseydi liste sadece Türk kentlerinden oluşurdu” ifadesi kullanıldı. – aa